تو گفتی عاشقی معنا ندارد

جهان جز عاشقان رسوا ندارد

خدایا هر چه رسوائیست زیباست

جهان بی عاشقان معنا ندارد

کسی چون من خراب و عاشق ومست

به غیر از عاشقی رویا ندارد

خرابم کن ، خرابم کن ، خرابی

که غیر از دلبرش سودا ندارد

مراد ازگفتن نامت
تسلای خاطربود و بس
ورنه خود دانم که این لاف عقل است
حرفِ پیوند ، خیالی باطل است.

من کجا باشم ، تو کجا؟!
تو نباشی در خور رنگِ سیاه!
من همه رنگِ تباهی  ـ  تو فرشته!
تو خود صبح سپیدی!
تو خود عشق
تو خود مهرِفزونی!

من گاه با خود می گویم
که چرا بین من و تو
اینهمه فاصله است
اینهمه دوری راه...
اینهمه سختی هجر
که جدائیم چرا؟!

                                                   ع.م. آزاد

 

به ناگهان می آید
 عشق را می گویم
 بسان بهمنی
 غلتان
 و صاعقه ای
 رخشان
 می آید
 با هزاران لهجه
تا هم آواز قناری شود
 و در آینه ای به وسعت ملکوت
 سیمای ازلی خود را بنگرد

                                                                                    (ناهیدعباسی)